Hayvanlar Alemi: Bir Sınıfın Ardında

Bugün Kayseri’deki o eski, sıkıcı günlerden biriydi. Güneş, dağların arkasından bir türlü yükselmiyor, şehir sokaklarına adeta gri bir örtü seriliyordu. Yine de kendimi o soğuk havada bir yolda yürürken buldum. Kafamda milyonlarca düşünce, aklımda deli gibi dönüp duran sorular… O an, günün anlamı bana bir şey hatırlatıyordu. Yaşamın karmaşıklığı, hayvanlar aleminin katmanlı yapısı gibi bir şeydi. Ama ben ne kadar küçük bir şeyin peşinden koşsam da bazen anlamak istedim, bu dünyada nereye aitim? Hayvanlar alemi kaç sınıfa ayrılır?

Hepimiz bir şekilde bu dünyada varız, ama varlıklarımız, çoğu zaman sınıflandırmanın ötesine geçebilecek kadar anlamlı. Bu yazı, işte o düşüncelerin içinde kaybolduğum anlardan birini anlatıyor.

Kayseri’nin Kendisindeki Hayat

Kayseri’nin sokaklarında yürürken, gözlerim her zaman hayvanlara takılır. Şehirdeki yoksul köpeklerin, sokak kedi gruplarının hareketi… Her biri, yaşamın başka bir parçası gibi, kendi dünyasında bir arada var oluyormuş gibi duruyor. O kadar gerçek, o kadar samimi! Sokaklar her zaman bir çeşit karışım halindedir burada. İnsanlar, arabalar, hayvanlar… Zihnimdeki sorular birer birer beliriyor: Hayvanlar alemi gerçekten kaç sınıfa ayrılır? Neden bu kadar farklılar? Bir insan gibi duygusal anlamda var olamazlar mı? Her birinin yaşamı, adeta bir sınıflandırmanın parçasıymış gibi hissettiriyor.

Fakat o gün, bir kediyle karşılaştım. Minik bir kedi. Yalnız, terkedilmiş ve aç gözleriyle bana bakıyordu. Onun bakışlarında bir şey vardı… Herhangi bir kediyle aynı olmalıydı, ama bir şekilde farklıydı. İçimi öyle bir his kapladı ki, dünyadaki yalnızlık ve hayal kırıklığının, bir hayvanın bakışlarında yansıyan duygularla birleştiğini düşündüm. O an, biraz daha derin düşünmeye başladım.

Kedi ve Sınıflar Arası Savaş

Bir zamanlar, hayatımda farklı bir yolculuğa çıktığımda, doğa bilimlerine olan ilgim arttı. İşte o zaman öğrendim, hayvanlar alemi sınıflara ayrılıyor. Memeliler, kuşlar, balıklar, sürüngenler… Her birinin kendine özgü bir yaşam alanı, bir davranış biçimi var. Ama yine de, her biri bir arada, bu dünyayı paylaşıyor. Neden böyle bir sınıflandırma yapılır? O an sokakta gördüğüm kediyi düşündüm. Memeliydi, evet, ama onun dünyası ile benim dünyam arasında, aslında ne kadar derin bir uçurum vardı.

Kedinin bakışlarına odaklandım ve birkaç dakika boyunca sanki o anın içinde kaybolmuştum. Düşüncelerim çalkalanıyordu. Belki de, doğadaki her şeyin sınıflara ayrılması gerekmiyordur. Belki de biz, hayvanların dünyasına dair yanlış anlamalar yapıyoruzdur. Bir memeli ya da sürüngen olmak, ya da bir böcek, aslında ne kadar büyük farklar yaratabilir? Çoğu zaman düşündüğüm şey, bu ayrımların gerçekte ne kadar anlam taşıdığıydı. Kedinin gözlerinde, bunun bir önemi yoktu. O sadece oradaydı, sadece yaşamak için mücadele ediyordu. Ve bir insana, memeli sınıfındaki bir hayvanla, insan gibi davranması için baskı yapmanın da anlamı yoktu.

Yaşama Dair Öğretiler

O kedinin gözleri, bana yaşamın anlamını, belki de hayvanlar aleminin sınıflandırılmasının ötesinde bir şey olduğunu anlatıyordu. Çünkü o kedi, bir sınıfın parçası değildi; o, sadece yaşamını sürdürmek için var oluyordu. Onun bakışlarında hem bir hayal kırıklığı hem de bir umut vardı. O an, hayatın gerçekten ne kadar basit olduğunu fark ettim. Duyguların, sınıflandırmalardan daha önemli olduğunu. Kedi, bana hayatı anlatıyordu, sadece var olmanın, nefes almanın anlamını.

Şehirdeki o soğuk, gri gün devam ederken, kediyi aldım kucağıma. Duygusal bir anın içinde kaybolmuşken, bir şey fark ettim: belki de hayvanlar alemi kaç sınıfa ayrıldığını merak etmek yerine, her bir canlının kendine ait bir yolculuğu olduğunu anlamalıydım. Her şeyin sadece bir kategoriye indirgenmesi, aslında bir anlam taşımazdı. Kendi duygularımızı, hayvanlar da hissediyordu. O kedinin gözlerinde, hayatın derin anlamlarını gördüm.

Sınıflandırmanın Ötesinde

Gün geçtikçe, o kedinin etkisiyle, hayatı farklı bir açıdan görmeye başladım. Hayvanlar alemi kaç sınıfa ayrılır? Bu soru belki de o kadar önemli değildi. Çünkü ben, sınıflandırmanın arkasında, her bir canlının varoluşunun ne kadar değerli olduğunu fark ettim. Bu dünyada, kedinin, köpeğin ya da kuşun sınıflandırılması, anlamlı bir şey yaratmıyordu. Hepimiz birer yolcuyduk. Hangi sınıfa ait olursak olalım, var olmanın anlamı, sadece yaşamın kendisindeydi.

Bir kedinin bakışlarında, bir sürüngenin hareketlerinde ya da bir kuşun kanat çırpışında, her şeyin bir bütün olduğunu fark ettim. O an, Kayseri’nin soğuk sokaklarında, hayatın ne kadar basit ve saf olduğunu anladım. Bu sadece bir hayvanın gözleriyle değil, aslında her birimizle ilgiliydi.

Sonuç

Bu yazıda, hayvanlar aleminin sınıflandırılmasına dair sorularla başlasam da, sonrasında aslında tek bir şey öğrendim: Sınıflandırmaların arkasındaki anlamı bulmak, yaşamın gerçek anlamını kavramaktan daha önemli değildi. Çünkü hayvanlar, tıpkı insanlar gibi, yaşamın kendi kurallarını yaratır. O kedinin bakışları, bana insan olmanın anlamını tekrar hatırlattı: en derin duygular, sınıflandırmalardan bağımsızdır.

O an, Kayseri sokaklarında, kedinin gözlerinde gördüm ki, sadece var olmak; hem insana hem hayvana ait bir deneyimdir.